Tikwatenoe heeft een druk weekend achter de rug. De kinderen vierden sjabbat en nog veel meer in Amersfoort.
Op vrijdagmiddag, nadat de auto volgeladen was met boodschappen en spelletjes voor de kinderen, trokken drie madrichiem richting Amersfoort. In de tussentijd verzamelden zich uit alle hoeken van het land twaalf enthousiaste chanichiem op weg naar het minimachanee waar ze al zo lang naar uitkeken.
De door het Amersfoortse bestuur aangeboden sjoel deed dienst als thuishaven voor de groep kinderen. De familie van rabbijn S. Evers bood de kinderen een heerlijke en gezellige vrijdagavond maaltijd bij hun thuis en de Amersfoortse kehilla diende als tweede familie.. De jongens werden door de gemeenteleden in de watten gelegd tijdens de dienst waar verscheidenen van hen een kowed kregen.
Kiddoesj met de gemeenteleden, een lunch in sjoel, een fijne wandeling door de stad en se’oeda sjelishit stonden de rest van de sjabbat op het programma. ’s Avonds werden er spelletjes gespeeld en natuurlijk ging de gezelligheid tot diep in de nacht door.
Zespersoonsfiets
Nog vol energie sloten deze kinderen, allen tussen de 13 en 17 jaar oud -de madrichiem van de toekomst- zich op zondag aan bij de jongere kinderen om het weekend af te sluiten met een fietstocht op 6 persoons fietsen. In een colonne van 12 wagens met daarop niet minder dan 68 personen trok de groep door de gemeente Doorn waarbij luidkeels gezongen werd, iedereen elkaar hielp en een enorm gezellige sfeer heerste. Na afloop van de tocht kon er nog even gespeeld worden en was het weer tijd voor het, altijd emotionele, afscheid.
Na afloop van het weekend waren er niet alleen uit de groep Tikwatenoe jongeren enthousiaste geluiden te horen, ook vanuit de Joodse Gemeente Amersfoort kwamen berichten van tevreden mensen en verwarmde joodse harten. Drie kinderen uit de gemeente Amersfoort hebben zich naar aanleiding van het bezoek van de groep aangemeld bij Tikwatenoe en namen direct datzelfde weekend al deel aan de Tikwatenoe activiteit die voor de kinderen van alle kwoetsot was georganiseerd.
De kinderen zijn al druk aan het overleggen wanneer ze elkaar weer kunnen zien en hebben bij de jeugdwerker reeds geïnformeerd wanneer het volgende minimachanee voor ze georganiseerd zal worden.
In aansluiting hierop volgde op zondag voor de hele Tikwatenoe-groep de Tikkie-omdat-het-kan-dag. Gewoon, omdat het kan…..
Het was dringen geblazen bij de bus richting Amersfoort, maar gelukkig wist iedereen een plekje te bemachtigen en konden we met een bus vol kinderen richting vertrekken. Onderweg maakten we een kleine tussenstop om onze Tikwatenoe 14, 15 en 16 jarigen op te halen die dat weekend hadden doorgebracht in sjoel Amersfoort.
Met 68 kinderen en stafleden kwamen we aan op het recreatiegebied Het Rosarium waar we na een lekkere lunch op 6 persoons-skelters konden vertrekken om een tocht van anderhalf uur te maken in de omgeving Amersfoort. Hoewel ik denk dat de kinderen veel meer met elkaar bezig waren dan met de omgeving, was het toch een mooie tocht. Het was flink zwoegen met her en der een lekke band, missende trapper en sjaal in de fietsketting, maar dat maakte het geheel natuurlijk nog net wat bijzonderder.
Echte Tikwatenoesfeer
Er werd gezongen, geplaagd, door de blubber gefietst en gelachen. Veel voorbijgangers leken ons met vermaak na te kijken. Er hing een echte Tikwatenoesfeer.
Hoewel de staf na aankomst de tijd nodig had om te herstellen van de slopende tocht, konden de kinderen best nog even verder, dus werd er trampoline gesprongen en op de skelterbaan geskelterd. Begeleid door geluid van licht teleurgestelde kinderen die nog wel veel langer hadden willen blijven, vervolgde de terugtocht naar de bus, waar zoals de traditie het voorschrijft, de nodige groepsknuffels uitgedeeld en stiekeme traantjes weggepinkt werden.
Beduidend rustiger dan op de heenweg gingen de kinderen weer terug naar Amsterdam waar ditmaal de ouders zich om het hoekje hadden verstopt.
Iedereen weer veilig thuis, moe naar bed, klaar voor de volgende keer.
Aviva Lopes Cardozo, jeugdwerker.
