Wederom hebben we Donald de Marcas de dramatische aankondiging horen voordragen, wederom zijn we bijeen gekomen en wederom mag ik het kadiesj gebed uitspreken voor “de kinderen, onze kinderen van het Kindertransport”. Tot nu was het voor mij allemaal erg onduidelijk waarom ze afgevoerd moesten worden, gemarteld, vergast en verbrand …. maar recentelijk begrijp ik het, zeg ik cynisch en verbitterd. Op de Tempelberg in Jeruzalem is tijdens de godsdienstles door de aldaar fungerende geestelijke, enige weken geleden, als volgt uitgelegd en vastgelegd op video: De Joden werden uit Europa reeds verbannen in de Middeleeuwen en uiteindelijk in de Holocaust vernietigd, omdat Joden niet-Joodse kinderen ontvoerden, ze daarna slachtten en met hun bloed het deeg kneedden om hun matzes te bereiden voor het Pesach-feest. Overigens, gaat de godsdienstles verder, is het duidelijk en algemeen bekend dat 9/11 ook door de Joden in scene was gezet…… Nu begrijpt u dus waarom onze kinderen van het Kindertransport werden vergast en verbrand: het was een begrijpelijke wraakactie tegen de Joden, omdat Joden door de eeuwen heen niet-Joodse kinderen ontvoerden, slachtten en hun bloed gebruikten voor het bakken van de matzes! *
Geachte aanwezigen: dit oude Middeleeuwsche bloedsprookje, dat duizenden en duizenden Joden het leven heeft gekost door de eeuwen heen, vindt weer een breed geloof!
Opperrabbijn Binyomin Jacobs, herdenking Kindertransport kamp Vught
Een overlevende van de concentratiekampen vertelde mij dat de treinreis nog afschuwelijker was dan het concentratiekamp. Als ik dan letterlijk de woorden van Minister van Verkeer Van Schaik citeer die hij uitsprak op 17 sept. 1945 in de Haagse Houtrusthallen ten overstaan van het personeel van de Nederlandse Spoorwegen, krijg ik op z’n zachts uitgedrukt, een misselijk gevoel: ik citeer: **
Met uw treinen werden de ongelukkige slachtoffers naar de concentratiekampen gebracht. In uw harten was opstand. Toch hebt ge het gedaan, dat strekt u tot eer, het was de plicht die de Nederlandse regering van u eiste, omdat het spoorbedrijf ook een der pijlers is waarop het economische leven van het Nederlandse volk steunt en dat niet voortijdig in de waagschaal mocht worden gesteld.
G’d zij dank heeft ons land een Overheid die absoluut geen discriminatie, rassenhaat en antisemitisme tolereert. Ik sta hier voor u als een Nederlandse Jood en als een Nederlandse Opperrabbijn. Ik ben trots op mijn eeuwenlange Nederlanderschap, generatie na generatie, en ik ben zeer vereerd met mijn benoeming, enige jaren geleden door Hare Majesteit Koningin Beatrix, tot Officier is in de Orde van Oranje-Nassau! En toch ben ik bezorgd, zeer bezorgd. De grens tussen antisemitisme en antizionisme is flinterdun. Natuurlijk mag een ieder kritiek hebben op het beleid van de Staat Israël. Maar kritiek en oproepen tot uitroeiing, zijn niet elkaars synoniemen. En als antizionisme geen synoniem is met antisemitisme, waarom word ik, een Nederlands Staatsburger, dan bedreigd vanwege de situatie in het Midden Oosten? En waarom moeten de gebouwen waarin Joden bijeen komen voor gebed, studie, rouw of feestelijkheden, scherp bewaakt worden, ook in Nederland?
Er waren in die donkere jaren waarin “de kinderen, onze kinderen van het Kindertransport” werden vermoord, maar weinig Nederlanders echt fout, maar ook veel te weinig waren echt goed. Menigeen heeft kopgeld ontvangen: FL. 7.50 per aangegeven Jood.
De grote meerderheid zweeg een dodelijke stilte. Ze zagen en lieten het gebeuren. En dus stelt zich de vraag: Kan het Kindertransport vandaag weer geschieden?
Ik durf stellig te beweren dat dit vandaag ondenkbaar is. Maar ik stel wel de vraag: wat met morgen?
Als we het tolereren dat de jaren ’40-’45 op sommige van onze Nederlandse scholen vergeten mogen worden in de geschiedenisles, als de neutrale media t.a.v. Israël niet spreken over betwiste gebieden, maar consequent over bezette gebieden en als de bewoners van de betwiste gebieden “kolonisten” worden genoemd, een betiteling die onbewust maar heel duidelijk een oordeel uitspreekt…………
Wat gaat de toekomst dan brengen?
Vrede is een niet te realiseren utopie als kinderen met haat worden grootgebracht. In miljoenen schoolboeken in het Midden Oosten wordt er opgeroepen tot vernietiging van de Staat Israël en van de Joden, ongeacht of ze wel of niet in Israël woonachtig zijn. En afschuwelijke en misleidende beelden vergiftigen onze Nederlandse multiculturele samenleving via de vele schotels die onze huiskamers binnendringen en de harten en de geesten van onze kinderen op kwalijke wijze vergiftigen.
Maar laten we voor onze eigen neutrale media onze ogen niet sluiten en ook zorgvuldig de tekst van onze eigen Nederlandse schoolboekjes bekijken.
Tussen de vrijheid van meningsuiting en tussen de oproep tot haat, liggen maar enkele theoretische millimeters. Maar tussen een veilige opvoeding en een brute uitroeiing via Kamp Vught, via de Nederlandse Spoorwegen en de gaskamers, ligt een kostbaar vernietigd kinderleven:
Het leven van “de kinderen, onze kinderen, van het Kindertransport”.
Extra bewaking is geweldig, maar slechts symptoom bestrijding. Onze schooljeugd moet verplicht naar Kamp Vught komen om de namen van de kinderen van het Kindertransport te horen en te zien. Confrontatie! Opvoeding! Om herhaling te voorkomen, als dat althans nog mogelijk is.
Een voormalig Joodse inwoner uit Amersfoort schreef mij recentelijk dat hij in 1963 met zijn gezin was verhuisd naar de USA, omdat hij geen tweede bezetting wilde beleven.
Onzin, hoop ik, maar ik voel mijn verstand in opstand komen tegen die hoop en tegen het woord onzin.
We leven nu anno 2015 in een vrij Nederland, zeventig jaar na de bevrijding en vijfenzeventig jaar na het begin van een aanvankelijk vrij onschuldig ogende bezetting. Een bezetting die o.a. resulteerde in het Kindertransport waarvoor wij jaarlijks hier in Kamp Vught bijeen zullen blijven komen.
De moord op “de kinderen, onze kinderen, van het Kindertransport”, mag nooit vergeten worden!
