Nergens anders in Nederland en zeer waarschijnlijk nergens anders ter wereld dan in Rotterdam wordt twee keer per jaar[1] een Jizkor (herdenkingsgebed) gezegd voor een aantal Middeleeuwse geloofsgenoten. Zij woonden in het midden van de veertiende eeuw in Midden- en Zuid-Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk. Zij stierven ten tijde van de Zwarte Dood, een pestepidemie die Europa teisterde tussen 1347 en 1351 en die voor de niet-Joodse bevolking aanleiding vormde tot grootschalige Jodenvervolgingen.
Hoe de tekst van deze Memorjizkor in Rotterdam terecht is gekomen is niet met zekerheid meer vast te stellen. Het gebed is decennia lang met een aantal verkeerde namen gezegd. Twee erin genoemde rabbijnen genieten nu, bijna zeven eeuw na hun dood, nog een zekere bekendheid.
Ruben Vis
Lees HIER het hele artikel over de Memorjizkor uit Rotterdam, of uit … ?
Een zomerse longread die past in de tijd van de Drie Weken, over Rotterdam, Amsterdam, Utrecht, Metz, Trier, Nürnberg, Zürich, … en een periode omvat van 1349, via 1714, 1807 en 1898 tot aan 1959, 1995 en 2009.
[1] Twee keer per jaar, op de Sjabbatochtend voor Sjavoe’ot en op de Sjabbatochtend voor Tisja be’av. Op deze dagen wordt in de west-Asjkenazische traditie het gebed Av Harachamim gezegd en er zijn pioetim (gedichten) voor deze twee sjabbat-dagen, die verwijzen naar vervolgingen zoals ten gevolge van de Kruistochten.
Dan worden ook Jizkorgebeden gezegd voor de overleden opperrabbijnen en rabbijnen van Rotterdam. zie: Ruben Vis, /2015/07/memorlijst-van-rotterdamse-rabbijnen-en-opperrabbijnen-compleet-of-niet/
