“Nederland is zowel het land van de warme belangstelling en sympathie als het land waar ik word nagejouwd en waar reeds meer dan een jaar geleden de politie mij aangaf om, vanwege mijn bijzondere positie, geen gebruik te maken van internationale treinen.”
Het is een van de observaties die opperrabbijn Jacobs gisteren maakte bij zijn 40-jarig ambtsjubileum. Honderden vrienden, collega rabbijnen, bestuurders en leden van de Joodse Gemeenten en hoogwaardigheidsbekleders uit overheids- en religieuze kring en het maatschappelijk middenveld kwamen naar Oosterbeek om de opperrabbijn feliciteren.
“Ik zoek het compromis”, benadrukte opperrabbijn Jacobs.
Zo ontstaan vriendschappen in een helaas sterk polariserende samenleving. We moeten alles in het werk stellen om via onderwijs en opvoeding, begrip en tolerantie te kweken om onze samenleving te behoeden voor een uitbouw van hetgeen we niet moeten willen, maar waar deze maatschappij wel naar onderweg is.
Kijkend naar de wereld om zich heen, vraagt opperrabbijn Jacobs:
moet ik mijn keppel vervangen voor een baseball cap? Zal ik het Jodendom over boord zetten en opgaan in de maatschappij?
Waarop de opperrabbijn aan de leden van zijn Joodse gemeenschap de krachtige boodschap geeft:
Als ik dat zou doen, verover ik de wereld niet, maar verovert de wereld mij! En dat mogen wij niet willen.
Voor opperrabbijn Jacobs, wiens gebied bijna het hele land bestrijkt, waren de mensen van uit Zeeland en Maastricht tot aan Groningen aan toe gekomen om de jubilaris te feliciteren.

