Het veertigjarig jubileum van opperrabbijn Binyomin Jacobs (IPOR) is groots gevierd met een bijeenkomst in De Westerbouwing in Oosterbeek. Op de feestelijke dag, die onder meer bestond uit lezingen, gebeden en een walking dinner, kwamen vrienden, familieleden en collega’s van Jacobs samen. Ook bestuurders en leden van Joodse Gemeenten en prominenten uit de politiek, religieuze kring en het maatschappelijk middenveld waren aanwezig. Bij elkaar ging het om honderden mensen.
In een speech bedankte de opperrabbijn alle aanwezigen voor hun komst.
Nederland is zowel het land van de warme belangstelling en sympathie als het land waar ik word nagejouwd en waar reeds meer dan een jaar geleden de politie mij aangaf om, vanwege mijn bijzondere positie, geen gebruik te maken van internationale treinen.
Jacobs benadrukte steeds het compromis te zoeken.
Zo ontstaan vriendschappen in een sterk polariserende samenleving.
Jacobs hield de thermometer in de Nederlandse samenleving en gaf het volgende pijnlijke voorbeeld
In een toetsboek voor groep zes van de basisschool wordt gevraagd: wat is een ander woord voor ‘druk en opgewekt?
De antwoorden: a. rumoerig; b. levendig; c. statig; d. Joods…!?
We moeten alles in het werk stellen om via onderwijs en opvoeding, begrip en tolerantie te kweken om onze samenleving te behoeden voor een uitbouw van hetgeen we niet moeten willen, maar waar deze maatschappij wel naar onderweg is.
Waarop de opperrabbijn de vraag stelde:
Moet ik mijn keppel vervangen voor een baseballpet? Zal ik het Jodendom over boord zetten en opgaan in de maatschappij?
Op deze vragen geeft de opperrabbijn aan de leden van zijn Joodse gemeenschap de krachtige boodschap:
Als ik dat zou doen, verover ik de wereld niet, maar verovert de wereld mij! En dat mogen wij niet willen.
Aan het einde van zijn toespraak keek opperrabbijn Jacobs terug naar de samenwerking met zijn collega’s, met bestuursleden van het Interprovinciaal Opperrabbinaat als met de leden van de Permanente Commissie.
Ik eindig met een woord van dank aan de vele collega’s en bestuurders met wie ik de afgelopen 40 jaar heb mogen samenwerken. Met een aantal van hen tientallen jaren. Ik denk aan mijn drie IPOR voorzitters Meir Groen zl., Rob Heijmans en Jaap Hartog. Aan een aantal NIK bestuurders waaronder majoor Glaser zl., prof. Kater zl., dr. Wikler zl. Aan de voormalige secretaris van het NIK Joop Sanders. Aan mijn collega’s rabbijnen binnen het IPOR, speciaal aan rabbijn en mevrouw Shimon Evers met wie ik nu al 34 jaar samen mag wonen en werken in Amersfoort, waar het voor mij allemaal begon, 40 jaar geleden. En natuurlijk aan de leden van de huidige Permanente Commissie en zijn secretaris Ruben Vis. Aan Benoit Wesly, voorzitter van de NIHS Limburg en mijn geestelijke verzorger, aan de ambassadeur van Israël de heer Chaim Divon en zijn staf en aan alle bestuurders binnen het IPOR waaronder uiteraard mijn huidige bestuurders Harry Altmann, Ellen van Praagh en Brigitte Wielheesen.
Aan zijn toespraak gingen andere sprekers in een symposium vooraf, waaronder Tweede Kamerlid Joel Voordewind (CU), historicus Bart Wallet, journalist Hans Knoop en rabbijn Levi Yitschak Raskin uit Londen. Ook rabbijn Ies Vorst en IPOR-voorzitter Harry Altmann spraken de jubilaris toe. Na afloop was er een gebed en daarna begon het walking dinner.
Opperrabbijn Jacobs met hoofdcommissaris Aalbersberg foto Dirk Ph Spits
