Mijn maatje Baruch heeft eigenlijk maar één droom. Hij wil president worden van de Verenigde Staten. En hij doet wat alle joodse jongens zouden moeten doen als er brandende vragen zijn waar ze geen antwoord op hebben …
Mijn Maatje Baruch
Menachem Sebbag, jongerenrabbijn
Mijn goede vriend Baruch Obamowitz is 25 jaar oud en woont op Ocean Avenue in Miami Beach, Florida. Een orthodoxe jood van chassidisch huize, getrouwd met Mascha. Zij hebben twee dochters, Yentl en Ruchi.
Baruch doet van alles en nog wat, maar heeft eigenlijk maar één droom. Hij wil president worden van de Verenigde Staten. Het lijkt hem wel wat; een eigen vliegtuig te hebben en de machtigste man ter wereld te zijn. Maar, hij wist altijd dat de kansen klein waren. Los van de logistieke problemen om bijvoorbeeld de keuken van het Witte Huis te kasjeren en de tijd en moeite te nemen om een mezoeza op ieder deur aan te slaan, het zou toch nooit geaccepteerd worden om een president met tzitzit uit zijn broek hangend te hebben.
Maar vanavond is zijn droom een stapje dichterbij gekomen. Het Amerikaanse volk heeft namelijk een negroïde man tot president gekozen. En Baruch denkt: als het taboe van de rassenkwestie is doorbroken dan heb ik misschien ook een kans! Dus, ter voorbereiding, zet hij alvast wat dingen op een rij.
Eerst natuurlijk de belangrijkste dingen vastleggen voor de verkiezingscampagne. Geen leugens, je moet immers altijd de waarheid vertellen. Niet met modder gooien want, “wat u voor uzelf niet wil, doe dat ook uw vriend niet aan”. Met al dat reizen moet hij zeker een goede tabel vinden met de tijden van zonsopgang en zonsondergang en Rabeinoe Tam voor de hele VS, oost en westkust. Die niet kosjere melkpoeder op de campagnebus wisselen met dat parve spul van Elite. En oh ja ! Een klein bensjboekje kopen voor onderweg, met al die afleiding zou het beter zijn om het bensjen niet uit zijn hoofd te moeten doen.
En dan als president. Drie maal daags minjan regelen, maar hij mag toch zijn eigen staf kiezen dus daar moet er wel ruimte zijn voor Jankel, Mottel, en wat kerels in de keuken (Sheindel moet er ook bij. Telt niet voor minjen maar maakt een cholent “to die for”). Maar waar te dawwenen? De Oval Office is niet echt geschikt, zo’n ellende om het oosten te vinden, en trouwens die moet hij ook gaan gebruiken voor vergaderingen waar ook dames met “soms te korte rokjes” aanwezig zullen zijn, dat kan dus niet. En dat podium buiten voor de persconferenties, dat moet veranderen. Hij ziet de president er weleens staan en het waait nogal sterk daar, Baruch moet voorzichtig zijn dat zijn keppeltje niet afvliegt! Hij kan wel een klip gebruiken dus dit heeft geen prioriteit. Sjabbes, dat gaat een probleem worden. Of niet? Een sjabbesgoy te regelen zou een kleine moeite zijn met al dat personeel. En alles op een tijdklok, dat zou Shmulik kunnen. Shmulik heeft toch de sjoel en het bejaardentehuis op Seaview prima gedaan. Pesach hoeft hij niet de hele boel schoon te maken. Gewoon alles aan de Saudi’s verkopen en een Pesach keuken regelen op Camp Dovid. Trouwens het complex is daar ook wat kleiner en dat zal weer schelen bij het zoeken van de afikoman.
Maar dan denkt Baruch; een zwarte man is gekozen als president. De “zwarte man” was altijd afgeschilderd als dom en onhandig. Dus als hij zou kunnen bewijzen dat hij slim en kundig is zou het voldoende moeten zijn! De jood anderzijds, is door de eeuwen heen als het symbool van het kwaad afgeschilderd, dat alles wil overnemen en op wereldheerschappij uit is.
Hoe moet hij bewijzen dat dit niet waar is???
Daar heeft hij geen antwoord op. En hij doet wat alle joodse jongens zouden moeten doen als er brandende vragen zijn waar ze geen antwoord op hebben. Hij gaat naar www.jongjoods.nl en klikt op “Ask the Rabbi”. De oplossing voor al je problemen!
