Oud-premier Dries van Agt heeft een website gelanceerd onder zijn naam: driesvanagt.nl. De man die in joodse kring het predikaat heeft gekregen: Driesjesponem*, besteedt al zijn energie aan het uitsluitend door Israelisch toedoen zorgelijke lot van de Palestijnen.
Ruben Vis
Van Agt gaat weer eens selectief te werk. Zo schrijft hij op zijn site over zijn moment van ommekeer. “In het begin van de jaren ’80, tijdens de Israëlische invasie in Libanon, kwam er twijfel. Toen verschenen er berichten over gruweldaden, bedreven door Libanese milities in twee Palestijnse vluchtelingenkampen in Libanon: Sabra en Shatila.” Dries, het waren geen Libanese milities, maar christelijke milities. Een essentieel facet, voor iemand die op z’n site zich bij uitstek bekommert om de positie van christenen in … ja waarin eigenlijk? In de Palestijnse gebieden, ogenschijnlijk.
Daarover schrijft Van Agt: “De christelijke bevolking van Palestina is de oudste groep christenen ter wereld.” Voor Van Agt bestaat Israel, als het om de positie van christenen gaat al niet meer: christenen wonen in Palestina, voor Van Agt het land tussen de zee en de rivier.
Hamas-fanatici
En dan bekommert Van Agt zich vooral om christenen op de Westelijke Jordaanoever, schrijvend op zijn website: “De situatie in Bethlehem en de christelijke plaatsen Beit Sahour en Beit Jala is bijzonder nijpend.” Bij Van Agt geen verwijtend woord over de schrijnende situatie van hen die hun christelijke geloof willen belijden onder het juk van Hamas-fanatici in de Gazastrook.
Kruissymbool
Van Agt besteedt opvallend veel aandacht aan christelijke bewoners van de gebieden onder Palestijnse autoriteit. Van Agt maakt het waarom van deze accentuering voor de christelijke minderheid versus dat van hun islamitische buren, niet duidelijk. Kennelijk is christelijk lijden voor Van Agt erger dan dat van anderen. Zijn drive lijkt daarmee sterk ingegeven door dat van de Kruisridders uit de Middeleeuwen: het Heilige Land te bevrijden van de ongelovigen en er het kruissymbool herplanten.
Kaarsje
Wanneer Van Agt zijn motivering voor zijn kruistocht onder woorden brengt, dan blijken er toch ook goede Joden te zijn. “Een diepe bewondering heb ik … voor de Nederlandse vredesactivisten, waaronder veel Joodse Nederlanders.” Wat is veel? Wie de lijst met door Dries aanbevolen links bestudeert, ziet dat er voor Van Agt maar 1 goede ‘Nederlands-Joodse’ site bestaat, die van Een Ander Joods Geluid. Dat is niet veel en overigens weinig Joods. Wie zich verdiept in de samenstelling van Een Ander Joods Geluid zal de Joden er met een kaarsje moeten zoeken.
Het Gaza van Hamas
Van Agt lanceerde zijn website op de Dag van de Mensenrechten, met een artikel Benoem Israëls wandaden (Volkskrant, 10 december 2007). Hij verwijt minister Verhagen geen aandacht aan de mensenrechten van Palestijnen te besteden, maar zelf presteert hij het om de Dag van de Mensenrechten alleen in het kader van zijn eigen mono-obsessie te plaatsen. Voor Van Agt bestaat er geen Darfur, geen Zimbabwe, Saoedie Arabië, Tibet, Birma, Venezuela, Iran, Egypte, Syrië en niet in de minste plaats: het Gaza van Hamas.
* Driesjesponem: combinatie van Dries en Risjesponem, Nederlands-Jiddisj woord voor iemand met haatgevoelens. Risjes, van rasja = slechterik, ponem = gezicht.
