De met overheidsgeld gefinancierde United Civilians for Peace (UCP) maakt zich schuldig aan eenzijdige politieke agitatie tegen Israel en speelt een polariserende rol in het publieke debat over het Midden Oosten. De activiteiten van UCP staan haaks op het buitenlandse beleid van Europa en Nederland en leveren geen enkele constructieve bijdrage aan het tot stand komen van een vreedzame, rechtvaardige uitkomst van het Palestijns Israelisch conflict. Deze harde conclusies trekt een aantal onderzoekers in een rapport dat door het CIDI is gepubliceerd over de activiteiten en doelstellingen van UCP.
De UCP werd in 2001 opgericht door zes organisaties die zich bezighouden met ontwikkelingssamenwerking. Het geld dat zij besteden, is afkomstig van het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking. ICCO, Cordaid, Oxfam-Novib en IKV-Pax Christi, die grotendeels door het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking worden gefinancierd, steken geld en menskracht die bedoeld zijn voor het verlichten van noden, in lobby-activiteiten en politieke agitatie tegen Israel.
Teruggetrokken
Van deze zgn. medefinancieringsorganisaties ICCO, Cordaid, Oxfam-Novib, de vredesbewegingen IKV, Pax Christi en de protestantse hulporganisatie KerkinActie, besloot de laatste eerder dit jaar het UCP te verlaten, wegens de eenzijdige, anti-Israelische opstelling van UCP.
Het Centraal Joods Overleg roemde de stap van de Protestantse Kerk in Nederland die haar KerkinActie-afdeling terugtrok uit UCP. In januari schreef het CJO aan de PKN-leiding:
“Wij hebben met grote waardering kennis genomen van het besluit dat is genomen om deze kerkelijke organisatie uit UCP terug te trekken. U weet hoe zeer de houding van UCP ons een doorn in het oog is daar waar het gaat om vanuit wederzijds respect en waardering voor beide bevolkingsgroepen in het gebied een toekomst mogelijk te maken. Naar onze opvatting draagt UCP daar niet toe bij. Wij willen onze gevoelens van waardering uiten voor een moedig en realistisch besluit dat de Protestantse Kerk heeft genomen”.
Het CJO sprak in haar brief aan de Protestantse Kerk in Nederland de hoop uit dat de PKN er in slaagt haar vredeswerk op een andere wijze in te vullen en blijvend inhoud zal kunnen geven aan haar onopgeefbare band met Israel.
Eerder, in 2002, bekritiseerde het CJO de uitspraak van een zgn. UCP-burgerwaarnemer die het handelen van Israel in Jenin had vergeleken met de wijze waarop de nazi’s de ghetto’s hadden uitgekamt. Om verder functioneren in de toekomst niet te frustreren zag UCP zich gedwongen zich van de uitspraken te distantieren.
Eenzijdige lobby
Volgens de onderzoekers zegt United Civilians for Peace pro-mensenrechten te zijn “zonder een onderscheid te maken naar afkomst”. Maar na tientallen interviews en literatuuronderzoek komen de auteurs van het rapport tot de conclusie, dat de echte bestaansreden van United Civilians for Peace het voeren van een puur politieke en eenzijdige lobby tegen Israel is.
Sancties
De onderzoekers geven voorbeelden van deze eenzijdigheid. Als de Palestijnse mensenrechten door Palestijnen worden geschonden is dat voor UCP nauwelijks interessant. Wel als dat door Israel gebeurt. Voortdurend roepen UCP en de daarin deelnemende organisaties op tot sancties tegen de Joodse staat. Maar als het Iraanse nucleaire program ter sprake komt, bagatelliseren ze dit met als argument dat het ayatollahregime een atoomwapen nodig heeft om te kunnen overleven. Bij zijn veelvuldige activiteiten tegen de ‘muur’ tussen Israel en de Westelijke Jordaanoever, gaat UCP nooit in op de belangrijkste ontstaansreden: het voorkomen van aanslagen. Maar een rapgroep, die in één van zijn liedjes Israel met nazi’s vergelijkt en geweld goedpraat, was vorig jaar gewoon welkom op een door UCP georganiseerd festival.
Beter besteed
Uit het rapport blijkt dat UCP geen eigen rechtspersoonlijkheid bezit. Het is een werkgroep van ICCO, Cordaid, Oxfam-Novib en IKV-Pax Christi, die ook het budget van € 450.000 a € 500.000 per jaar leveren. De onderzoekers menen dat deze inzet en dit geld beter besteed zouden kunnen worden. Ze suggereren daartoe een aantal Palestijns-Israelische en Arabisch-Joodse samenwerkingsprojecten.
