Het SP-Kamerlid Harry van Bommel verwijderde symbolisch Joodse bewoners van nederzettingen op de Westoever als kolonisten van bezette gebieden. ‘Ik zet ze ver weg …’, zei Van Bommel. Op het Plein in Den Haag was een taart neergezet door een hand vol demonstranten. Van Bommel plaatste de symbolen van de Joodse bewoners bewust ver uit het centrum van het land, en leek daar mee aan te geven dat er voor Joden geen plaats is in het centrum van Israel, maar alleen de Negev woestijn en de noordelijke regio van Israel beschikbaar zijn.
Verwijderingsbijdrage
Kijk hier naar het filmpje waar Van Bommel zijn verwijderingsbijdrage levert aan het Midden-Oostendebat.
Diverse organisaties, waaronder Een Ander Joods Geluid, hebben het kabinet opgeroepen ‘zich sterk te maken voor de beëindiging van de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook’. Vooral het laatste is opmerkelijk. Omdat de Gazastrook sinds bijna een jaar is ontruimd.
De Tweede Kamer spreekt deze week over de Midden Oosten politiek van het kabinet. Minister Verhagen bezoekt volgende week ook de regio. Vooruitlopend op zijn bezoek aan de regio ontvouwde Verhagen zijn visie op het conflict.
Zwartste bladzijden
“Laat ik voorop stellen dat ik mij zeer verbonden voel met het lot van het volk van Israël. Wat hen is aangedaan, behoort tot de zwartste bladzijden in de menselijke geschiedenis. Dit mag nooit uit ons collectieve geheugen worden gewist. Ik begrijp dat Israël geen zaken wil doen met partijen die zijn bestaansrecht niet erkennen en het willen vernietigen. Ik vind dat de drie voorwaarden die het Kwartet stelt – erkenning van de staat Israël, afzweren van geweld en aanvaarden van alle eerdere akkoorden – niet mogen worden gerelativeerd. Zo lang Hamas niet aan deze voorwaarden voldoet, kunnen zij geen gesprekspartner zijn, ook al maken ze deel uit van een democratisch gekozen regering. Als we nu met hen in gesprek gaan, legitimeren we terreur. Onbestaanbaar in mijn optiek.
Nooit een antwoord
Maar ik vind óók dat Israël zijn huidige nederzettingenbeleid moet stoppen – volgens een recent VN-rapport komen er nog 1000 kolonisten per maand bij – en ik vind dat de bewegingsvrijheid van Palestijnen en het vrije verkeer van hun goederen moet worden vergroot. Ik begrijp de frustratie en de uitzichtloosheid die een bestaan in armoede veroorzaakt. Terreur mag echter nooit een antwoord zijn. Zelfmoordaanslagen en raketaanvallen zijn geen acceptabele oplossing, en nopen Israël er toe zijn verdediging nog fermer ter hand te nemen. Zo wordt deze vicieuze cirkel niet doorbroken. Wat evenmin helpt, is de steun voor terroristische bewegingen uit landen als Iran en Syrië. Zij misbruiken de Palestijnse zaak voor hun eigen doeleinden, met verdere destabilisering van de gehele regio tot gevolg.
Regelmatig treffen
Politici aan beide zijden moeten blijven werken aan draagvlak voor een vreedzame oplossing onder hun bevolking, en zelf het goede voorbeeld geven. Ik ben blij dat premier Olmert en president Abbas elkaar inmiddels regelmatig willen treffen, en hoop dat deze ontmoetingen snel zullen resulteren in wederzijdse vertrouwenwekkende maatregelen. Vertrouwen en begrip zijn ingrediënten die niet mogen ontbreken in de receptuur van een oplossing voor dit slepende conflict.
Persoonlijke visie
Overigens ben ik het zeer met Kofi Annan eens dat de grootste ironie van dit droevige verhaal is, dat de brede contouren van een oplossing eigenlijk niet zozeer ter discussie staan . We weten allemaal wel waar het zo ongeveer op uit moet komen. In mijn persoonlijke visie is dat: twee staten, gebaseerd op de grenzen van 4 juni 1967; Oost-Jeruzalem voor de Palestijnen, West-Jeruzalem voor de Israëliërs; geen grootschalige terugkeer van vluchtelingen naar Israël en een internationaal toezichtmechanisme. Zo’n pakket moet Israël erkenning en veiligheid bieden, en de Palestijnen een eigen staat en perspectief op een beter leven.
Contouren
Een realistische koers lijkt mij dat het Kwartet zijn inspanningen intensiveert, en nauwer aansluit bij regionale initiatieven, met name het vredesinitiatief van de Arabische Liga, dat recentelijk nieuw leven werd ingeblazen. Op die manier kan het Kwartet de contouren van een vredesregeling scherper in beeld brengen. Uiteindelijk gaat het erom dat alle partijen zich richten op de inhoudelijke elementen van een vredesakkoord. Het Kwartet zou zijn visie daarop kunnen presenteren aan de Veiligheidsraad, die het vervolgens als totaalpakket kan voorleggen aan Israël en de Palestijnen als een solide en moreel gezaghebbend voorstel voor een door de partijen zelf uit te onderhandelen eindakkoord.
Bilaterale contacten
Amerikaans leiderschap is hierbij wederom onmisbaar. Ook de Europese Unie kan een nuttige rol vervullen. In het regeerakkoord heeft deze regering gezegd haar bilaterale contacten te zullen aanwenden om een oplossing voor de problematiek in het Midden Oosten dichterbij te brengen. Over twee weken zal ik een bezoek aan de regio brengen. Van 11 tot 13 juni reis ik naar Egypte, Israël en de Palestijnse gebieden. Ik reis in het gezelschap van een aantal Nederlandse jongeren, zodat wij samen kunnen bekijken wat wij daar tot stand kunnen brengen.”
