De vorige week overleden schilder Karel Appel wordt in Elsevier herdacht door Hugo Camps. Appel vertelde hem over de betekenis van een koffiekannetje op een schilderij. Daarin zette de grote schilder voor zijn moeder een `joods bakkie koffie`. Hugo Camps:
Ergens, in een pakhuis, stonden nog duizenden schilderijen die de wereld niet heeft gezien. Toen ik Karel Appel vroeg waarom hij deze werken aan de mensheid onthield, zei hij: ‘Omdat ze mij verbinden met intimiteit.’
Hij gaf een voorbeeld. ‘Ik heb een doekje van 40 bij 30 centimeter, op schilderskarton. Er staat een rood koffiekannetje op. Het was het koffiekannetje van mijn moeder. Van haar moest ik altijd een joods bakkie koffie zetten. Dat wil zeggen: koffie met bruine suiker, kaneel en zout. Op het laatst kwam er nog koude slagroom bij. Ik moest het opschenken door een tuitje.
‘Op de opening van mijn tentoonstelling in Los Angeles werd me gevraagd of de schilder ook iets wilde zeggen. Ik stond in een zaal met alleen maar rijke mensen. Wat kun je rijke mensen nog vertellen? Ineens dacht ik aan dat koffiekannetje van mijn moeder. Ik heb toen het verhaal over het Amsterdamse bakje koffie verteld. Het verhaal over een verloren recept. Een man wilde 1 miljoen dollar betalen voor het doekje dat hij nooit gezien had.
